نشت کلی لوله‌های مسی در جوشکاری با آبکاری؟ این ۵ نکته را حتی کارشناسان باتجربه هم تأیید می‌کنند

جوشکاری با آبکاری کار ساده‌ای به نظر می‌رسد: لوله را با شعله گرم کنید، سیم جوش را به آن بچسبانید و تمام.

اما در عمل، در ۹۰ درصد موارد نشت از محل اتصال جوش ایجاد می‌شود. در دستگاه‌های جدید پس از تست فشار مشکلی دیده نمی‌شود، اما پس از ۱ تا ۲ سال کارکرد به تدریج نشت آغاز می‌شود؛ در نتیجه باید جوش را تعمیر کرد، دوباره کار کرد و هزینه پرداخت کرد و در نهایت مشتری نیز از دست می‌رود.

چرا؟ زیرا محل جوش در داخل لوله قرار دارد و قابل مشاهده نیست. از بیرون لایه‌ای از سیم جوش به ظاهر کامل و متراکم دیده می‌شود، اما درون آن ممکن است تنها یک لایه نازک یا حتی خالی باشد.

مشکل نشت این است که به‌صورت ناگهانی و کامل اتفاق نمی‌افتد. امروز کمی کمتر، فردا کمی کمتر، فشار به تدریج کاهش می‌یابد و عملکرد سیستم سرمایشی به تدریج ضعیف‌تر می‌شود؛ تا زمانی که متوجه می‌شوید، هزینه گاز سردکننده، زمان کارگر و نارضایتی مشتری تمامی آن‌ها از دست رفته است.

۰۱ دقایق قبل از جوشکاری را صرف نکنید

اگر لبه لوله دارای لایه اکسید یا گریس باشد و بدون تمیز کردن جوش داده شود، سیم جوش به خوبی نمی‌چسبد و حتی اگر از بیرون کاملاً گرد و منظم به نظر برسد، در واقع یک پوسته خالی است.

روش استاندارد: لبه داخلی و خارجی لوله را با کاغذ سنباده یا برس سیمی تا جایی که برق بزند، صیقل دهید و سپس با پارچه تمیز پاک کنید. این کار تنها دو دقیقه طول می‌کشد، بنابراین از انجام آن درنگ نکنید.

یادآوری مفید: اگر دست‌های شما چرب هستند، به لبه لوله دست نزنید؛ زیرا چربی پس از حرارت‌دیدن کربنیزه شده و سیم جوش به آن نمی‌چسبد.

لوله‌های مسی پس از مدتی در معرض هوا، لایه‌ای اکسید تشکیل می‌دهند که رنگ آن تیره می‌شود. این لایه ظاهراً بی‌اهمیت است، اما سیم جوش به آن نمی‌چسبد. صیقل دادن تا برق بزند فقط برای زیبایی نیست، بلکه برای این است که سیم جوش واقعاً به لوله بچسبد.

۰۲ فاصله باید «قابل ورود باشد اما لغزش نداشته باشد»

جوشکاری با آبکاری بر اساس اثر مویینگی انجام می‌شود؛ یعنی سیم جوش در درز نفوذ می‌کند. اگر درز خیلی باریک باشد، سیم جوش وارد نمی‌شود؛ و اگر خیلی باز باشد، پر نمی‌شود.

بر اساس تجربه صنعتی، فاصله مناسب بین ۰٫۰۵ تا ۰٫۲ میلی‌متر است؛ به عبارت ساده‌تر: لوله داخلی باید با کمی فشار قابل ورود به لوله بیرونی باشد، اما نباید به‌راحتی و بدون فشار از آن خارج شود.

گشاد کردن بیش از حد لوله یا ورود نامتعادل لوله داخلی، پیش‌زمینه‌های اصلی نشت هستند.

۰۳ محل و شدت شعله، هر دو اهمیت دارند

ابتدا لوله را گرم کنید تا حرارت از لبه لوله به داخل منتقل شود، سپس اجازه دهید سیم جوش به‌صورت خودکار در درز نفوذ کند. قرار دادن مستقیم سیم جوش در معرض شعله، رایج‌ترین اشتباه است.

دمای مناسب این است که سیم جوش همین‌جا شروع به جریان یابد. اگر بیش از حد گرم شود، لوله مسی لایه‌برداری می‌شود؛ و اگر کافی گرم نشود، سیم جوش جریان نمی‌یابد و در محل جوش حفره‌های متعددی ایجاد می‌شود.

یکی از خطاهای رایج تازه‌کارها این است که شعله را روی یک نقطه ثابت نگه می‌دارند؛ در نتیجه بالای لوله سفید می‌شود اما پایین آن هنوز سرد است. شعله باید به‌صورت مداوم و دوره‌ای روی تمام محیط لوله حرکت کند تا گرمای آن یکنواخت توزیع شود.

۰۴ محافظت با نیتروژن برای سیستم‌های R32 الزامی است

با گرم شدن لوله‌های مسی، لایه‌ای اکسید روی سطح داخلی آن‌ها تشکیل می‌شود که رنگ آن سیاه است. این لایه سیاه اگر وارد سیستم شود، فیلترها را مسدود کرده و صفحات شیرها را ساییده و مشکلات جدی ایجاد می‌کند.

در سیستم‌های R410A و R32، عبور جریان نیتروژن قبل از جوشکاری و قطع آن تنها پس از خنک‌شدن کامل لوله، امری الزامی است.

کسانی که از انجام این کار انکار می‌کنند، در واقع بمبی را در سیستم قرار داده‌اند که حتماً در آینده منفجر خواهد شد.

دمای جریان نیتروژن نیازی به بالا ندارد، فقط کافی است در انتهای دیگر لوله جریان گاز احساس شود؛ مهم این است که جریان در طول فرآیند قطع نشود.

۰۵ پس از جوشکاری عجله نکنید تا ابزارها را جمع کنید

پس از اتمام جوشکاری، سه کار انجام دهید:

• اول— بازرسی بصری: آیا محل جوش گرد است و آیا ترک یا حفره‌ای وجود دارد؟
• دوم— تست فشار: سیستم را تحت فشار نگه دارید (با نیتروژن یا مبرد)، حداقل به مدت ۴۸ ساعت؛ نگه‌داری فشار به مدت ۷۲ ساعت پایداری بیشتری ایجاد می‌کند.
• سوم— بازرسی: آیا روی لوله‌ها لایه اکسید تشکیل شده یا جدا شده است؟

بسیاری از سفارش‌های اصلاحی ناشی از اتمام تست فشار پس از تنها یک ساعت هستند. نشتی‌های ریز نیازمند زمان هستند تا آشکار شوند؛ یک ساعت اصلاً کافی نیست.

یک روش سنتی برای تست فشار: عکسی از مانومتر بگیرید، سپس دقیقاً در همین زمان روز بعد دوباره عکس بگیرید و مقایسه کنید؛ این روش بسیار دقیق‌تر از تخمین بصری است.

۰۶ جوش‌فیلر را نیز نادیده نگیرید

برای جوشکاری لوله‌های مسی به لوله‌های مسی از سیم جوش مس-فسفر استفاده کنید که حاوی فلکس خودکار است و کار را ساده‌تر می‌کند. برای جوشکاری لوله‌های مسی به فولاد یا قطعات برنجی از سیم جوش نقره‌ای همراه با فلکس استفاده کنید.

اگر جوش‌فیلر اشتباه انتخاب شود، استحکام محل جوش کافی نبوده و در نهایت منجر به نشتی می‌شود. نه تنها قیمت را در نظر بگیرید، بلکه علامت تجاری و کاربرد آن را نیز بررسی کنید.

لوله‌های جوش‌خورده را بلافاصله با دست نگیرید. داغ بودن یک موضوع است، اما عرق و چربی دست نیز روی سطح لوله منتقل می‌شود؛ صبر کنید تا به‌صورت طبیعی خنک شود— این بهترین روش است.

محل جوش چیزی است که اگر در زمان جوشکاری صرفه‌جویی شود، بعداً مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. آیا سفارشی در دست شماست که به دلیل نقص جوش باید اصلاح شود؟ با ما تماس بگیرید تا همکاران را از این مسئله آگاه کنیم.